چگونه اشتباه نوجوانان را به یک فرصت برای رشد آنها تبدیل کنیم؟ - مجله اینترنتی واگن هفت
اشتباه نوجوانان

چگونه اشتباه نوجوانان را به یک فرصت برای رشد آنها تبدیل کنیم؟

همیشه بدانید که یک نوجوان به بزرگ‌سالی مسئول تبدیل نمی‌شود، مگر فضایی برای اشتباه کردن داشته باشد و آزمون و خطا کند، تصمیم بگیرد و عواقبش را بپذیرد، تجربه کند و درس بگیرد. این وظیفه ما بزرگ‌ترها است که اشتباه نوجوانان را به فرصتی برای خطاهایی قابل جبران تبدیل کنیم و اجازه دهیم مسئولیت کارها را به‌تنهایی بر عهده بگیرند.

فردی که هیچ وقت باک بنزین ماشین را با پول خود پر نکرده، پرهیز از رانندگی غیر ضروری را درک نمی‌کند. شکست عاطفی تنها راه آموختن این موضوع است که عاشق شدن چه‌قدر می‌تواند سخت، رنج‌بار یا حتی خطرناک باشد. این تجربه‌های گاه تلخ هیچ ایرادی ندارند و مادامی‌که بزرگ‌ترها، حمایت‌گر و از دور ناظر باشند، خطرناک و غیرقابل تحمل هم نیستند. نتیجه تک‌تک این موقعیت‌ها آشنایی با ساز و کار جهان است و مقدمه درک این واقعیت که به دست آوردن هر چیز در زندگی بهایی دارد.

فرستادن یک‌باره نوجوان به دنیایی که هیچ شناختی از آن ندارد عاقلانه نیست؛ اما کنترل دائمی هم ممکن و منطقی نیست. راه‌کار میانه، برداشتن قدم‌های کوچک همراه با نظارت و مراقبت است. وقتی به نوجوان فرصت می‌دهید چیز تازه‌ای را تجربه کند، نباید آن‌قدر نزدیک بایستید که ابتکار و آزادی عمل را از او بگیرید و نه چنان دور باشید که در صورت نیاز نتوانید دستش را بگیرید.

بگذارید نوجوانان اشتباه کنند و مسئولیت اشتباه را خودشان به عهده بگیرند.

جسیکا لاهی، آموزش‌گر و نویسنده در کتاب «هدیه شکست» ماجرای دانش‌آموزی را شرح می‌دهد که در مدرسه‌ای ممتاز درس می‌خواند و همه مسئولیت‌ها هم بر عهده مادرش بود؛ در واقع مادر واسطه میان او و معلمان بود، کم‌کاری‌ها و فراموش‌کاری‌های فرزند را رفع و رجوع می‌کرد و با غر زدن و تذکرهای مکرر پسر را به درس خواندن وا می‌داشت.

اما این فرآیند فرساینده باید جایی پایان می‌گرفت. مادر که از ادامه این مسیر ناتوان بود مدرسه فرزند نوجوان را تغییر داد و شرط گذاشت که اگر می‌خواهد به مدرسه مورد علاقه‌اش بر گردد و از امکانات ویژه آن بهره‌مند شود، باید خودش مسئول همه‌چیز باشد. پسر که باور نمی‌کرد این بار مادرش قاطعانه کنار کشیده باشد، بعد از مدتی شروع کرد به برقراری ارتباط مؤثر با معلم‌ها، مشکلات را خودش حل می‌کرد بی‌این‌که مادرش مسئول قرار گذاشتن با معلم‌ها باشد. او بیش از قبل درس می‌خواند اما دیگر دانش‌آموز ممتاز نبود، چیزی که در این میان اهمیت داشت، فراتر از نمره بیست بود. خانم لاهی تأکید می‌کند: ما به عنوان والدین باید میان «نتیجه عالی و نوجوان ناتوان و بی‌مسئولیت» یا «نتیجه میانه و نوجوان مسئول و توانمند» یکی را انتخاب کنیم.

منتشر شده توسط مدرسه افروز

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

دسته ها: مهارت‌های زندگی
برچسب ها: , ,
مطالب مرتبط
مدیران بزرگ
مدیران بزرگ چه موقع و چطور بر مراحل کار تمرکز می‌کنند؟
شناخت راه آینده
یازده آزمایش ذهنی برای شناخت راه آینده
فهرست
SQL requests:130. Generation time:6٫680 sec. Memory consumption:55.27 mb