ویژگی های دوست خوب چیست؟ - مهارت فردی - مجله اینترنتی واگن هفت
ویژگی های دوست خوب

ویژگی های دوست خوب چیست؟

ویژگی های دوست خوب چیست؟ به بیانی دیگر چه کسی را به دوستی بگیرم و چه کسی را به دوستی نگیرم؟

دوست باید سلامت روانی داشته باشد؛ مثلا اگر دوست شخصیت اضطرابی‎ای داشته باشد و یا شخصیت وسواسی‎ای داشته باشد یا بدبین یا ناامید باشد؛ این عوالم دوستی را تحت تأثیر قرار می‎دهد. اما علاوه بر این ویژگی، دوست باید حداقل حد نصاب کمالات اخلاقی را داشته باشد و از همه بیشتر سه ویژگی بسیار مهم است که در دوست باشد:

  1. یکی اگر دوست متکبر و مُتبختر و متفرعن باشد، شما در ارتباط با او نابود می شوید.
  2. دوم اینکه اگر دوستتان حسد داشته باشد، ارتباط شما از بین می رود و سوم هم بی صداقتی است. به نظر من بقیه ی ویژگی های اخلاقی اهمیتشان به اندازی این سه تا نیست.
  3. ویژگی سوم این است که اگر علائق ناسازگاری هم با شما داشته باشد از ارتباط با او لذت نمی‌برید. مثلا وقتی گفتگو در اختیار شماست به سمت و سویی می رود و وقتی گفت و گو در اختیار اوست به سمت و سوی دیگری می رود. مثلا من نمی توانم تصور کنم که دوستی داشته باشم که درباره ی زمین های اطراف ساوه صحبت می‎کند؛ البته ادب را باید رعایت کرد اما دوستی منعقد نمی‎شود و بنابراین در دوستی باید علائق مشترک وجود داشته باشد. حتی اگر سنخ روانی متفاوت است باید لااقل علائق مشترک وجود داشته باشد. البته آدم که نباید با تمام عالم و آدم دوستی داشته باشد. دوستی چیزی نیست که دائما دامنه‎اش را گسترد. ما فکر می کنیم که اگر اسم ۷۰۰ نفر را در دفترچه تلفن خودمان داشته باشیم، خوب است ولی دوستی معنایش این نیست. عُلقه های مشترک هنری بسیار اهمیت دارند. مثلا دوستی که در تمام عمرش تا به حال رمان نخوانده است، من نمی توانم دوستی‎ای با او داشته باشم چون هیچ وقت نمی‎توانم راجع به رمان با او حرف بزنم در حالی که دوست کسی است که آدم بتواند با او بحث و شکوا بکند، درد و دل بکند و باورهایش را در میان بگذارد.
  4. ویژگی چهارم این است که اختلاف نظرهای عمیق هم دوستی را از بین می برد. با این که نباید از بین ببرد ولی عملاً از بین می برد. من اگر کسی سلامت روانی و کمال اخلاقی داشته باشد هر عقیده‌ای هم داشته باشد با او می‌توانم دوستی کنم. منتها در اکثریت قریب به اتفاق، اختلاف عقیده اگر از حدی بیشتر بشود، دوستی دوام نمی‌آورد.

نکته‎ی آخر اینکه وقتی دوستی تعدادش افزایش پیدا بکند، شما حق دوستی را نمی‌توانید ادا کنید و هم شما وجدان اخلاقیتان رنجور می‎شود و هم او از شما می‌رنجد. وقتی شما مثلا ده تا دوست داشته باشید می‌توانید سالگشت تولد هر کدام را تبریک بگویید و حتی در تولدشان شرکت کنید ولی اگر ۵۰۰ تا دوست داشته باشید چنین کاری امکان پذیر نیست. البته فقط این نیست و بلکه اینکه شاید حتی نتوانید احوالشان را هم بپرسید. این دوست را می‌رنجاند. من معتقد هستم که اگر دوستان خود را گزیده کنیم خیلی بهتر از آن است که تعداد دوست ها زیاد بشود.

به یک نوع دوستی دیگر هم می‌توان اعتراض داشت و آن دوستی‌هایی است که به حسب تصادف پیش می‌آیند و مثلا اگر با کسی در مجلسی سلام علیک کردیم بخواهیم به او نیز شماره تلفن بدهیم و شماره تلفنشان را بگیرم که آنها نیز بار خاطر من بشوند! که از این به بعد باید با تک تک آنها هم سلام و تعارف داشته باشیم.

اگر کسی با خلوت و تنهایی خودش سر و کار داشته باشد بهتر است تا اینکه با دوستانی که این ویژگیها را ندارند، دوستی داشته باشد. دوست خوب واقعا کسی است که آدم هرگز نمی‌گوید که ای کاش می‎شد که جلسه تمام میشد! ولی دوستی که این ویژگی‎ها را نداشته باشد، به تو انرژی مثبت نخواهد داد و طبعأ تو هم به او انرژی مثبت نخواهی داد.

گفتگوی شفاهی با مصطفی ملکیان(مصاحبه‌کننده:حسام شوشتری)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

دسته ها: مهارت‌های زندگی
برچسب ها: , ,
مطالب مرتبط
عزت نفس در کودکان
چرا شکل گیری عزت نفس در کودکان مهم است؟
رابطه و بقای آن
کوتاه در موضوع رابطه و بقای آن
فهرست
SQL requests:131. Generation time:7٫305 sec. Memory consumption:55.26 mb